If we were consistent, our response to a misbehaving person, like a child-murderer, should be something like: this unit has a faulty component; it needs repairing.	ასე რომ არ იყოს ცუდი ქცევის ადამიანზე ჩვენი რეაქცია, მაგალითად ბავშვის მკვლელზე უნდა იყოს რაღაც ასეთი - ამ მანქანაში რაღაც ნაწილი გაფუჭდა და შესაკეთებელია.


That's not what we say.	მაგრამ ასე არ ვფიქრობთ.


What we say -- and I include the most austerely mechanistic among us, which is probably me -- what we say is, "Vile monster, prison is too good for you."	ჩვენ ვამბობთ, ჩვენ შორის ყველაზე მექანისტურებიც კი, მათ რიცხვში მეც ვარ, ჩვენ ვამბობთ ”საზიზღარო მონსტრო, ციხეც კი პატარა სასჯელია შენთვის”.


Or worse, we seek revenge, in all probability thereby triggering the next phase in an escalating cycle of counter-revenge, which we see, of course, all over the world today.	ან უარესი, შურისძიება გვინდა, რითიც დიდი ალბათობით იქიდან რევანშის შანსს ვზრდით, რაც მთელ მსოფლიოში ხდება დღეს.


In short, when we're thinking like academics, we regard people as elaborate and complicated machines, like computers or cars.	მოკლედ, როცა სწავლულებივით ვფიქრობთ, ადამიანები რთული და კომპლექსური მანქანები გვგონია, როგორც კომპიუტერები ან ავტომანქანები, მაგრამ როცა ადამიანურ ამპლუას ვუბრუნდებით


But when we revert to being human, we behave more like Basil Fawlty, who, we remember, thrashed his car to teach it a lesson, when it wouldn't start on "Gourmet Night."	უფრო ბაზილ ფოლტივით ვიქცევით - გვახსოვს ხომ? - თავის მანქანას ურტყამდა, ჭკუა რომ ესწავლებინა, გურმანების ღამეს რომ არ დაიქოქა.


(Laughter) The reason we personify things like cars and computers is that just as monkeys live in an arboreal world and moles live in an underground world and water striders live in a surface tension-dominated flatland, we live in a social world.	(სიცილი) მანქანების და კომპიუტერების პერსონოფიცირების მიზეზი ისაა, რომ როგორც მაიმუნები ცხოვრობენ ხეების სამყაროში თხუნელები მიწისქვეშა სამყაროში და წყლის ობობები ზედაპირული დაჭიმულობით გამსჭვალულ დაბლობებში ჩვენ - სოციალურ სამყაროში ვცხოვრობთ.


We swim through a sea of people -- a social version of Middle World.	ადამიანების ზღვაში ვცურავთ - შუა სამყაროს სოციალურ ვერსიაში.


We are evolved to second-guess the behavior of others by becoming brilliant, intuitive psychologists.	ჩვენ ასე განვვითარდით, გავხდით შესანიშნავი ფსიქოლოგები რომლებიც წინასწარ ვვარაუდობთ სხვათა ქცევებს.


Treating people as machines may be scientifically and philosophically accurate, but it's a cumbersome waste of time if you want to guess what this person is going to do next.	ადამიანების მანქანებად დანახვა შესაძლოა მეცნიერულად და ფილოსოფიურად სწორია, მაგრამ ეს უაზრო დროის კარგვაა თუკი გინდა გამოიცნო, როგორ მოიქცევა ეს ადამიანი ცოტა ხანში.


The economically useful way to model a person is to treat him as a purposeful, goal-seeking agent with pleasures and pains, desires and intentions, guilt, blame-worthiness.	პიროვნების მოდელირების ეკონომიკურად გამართლებული გზაა, ის მიზანდასახულ, აზრიან არსებად მიიჩნიო რომელსაც სიამოვნებს და სტკივა, აქვს სურვილები, ბრალი მიუძღვის და დამნაშავეა.


Personification and the imputing of intentional purpose is such a brilliantly successful way to model humans, it's hardly surprising the same modeling software often seizes control when we're trying to think about entities for which it's not appropriate, like Basil Fawlty with his car or like millions of deluded people, with the universe as a whole.	პერსონიფიცირება და განზრახვების მიწერა ადამიანების მოდელირების იმდენად წარმატებული ხერხია, რომ არ არის გასაკვირი, რომ იგივე მოდელირების პროგრამა იწყებს მუშაობას მაშინაც, როცა ისეთ რამეზე ვფიქრობთ, რისთვისაც ის არ გამოდგება - როგორც ბაზილი მანქანაზე ან როგორც მილიონიბით შეცდომაში შეყვანილი ადამიანი - სამყაროზე, როგორც ერთ მთლიანობაზე (სიცილი)


(Laughter) If the universe is queerer than we can suppose, is it just because we've been naturally selected to suppose only what we needed to suppose in order to survive in the Pleistocene of Africa?	თუ სამყარო უფრო უცნაურია ვიდრე შეგვიძლია ვივარაუდოთ, ნეტა, ეს მხოლოდ იმიტომ ხდება, რომ ჩვენ ბუნებრივად მოგვყვება ვივარაუდოთ მხოლოდ ის, რაც გადარჩენისთვის გვჭირდებოდა აფრიკულ პლეისტოცენში?


Or are our brains so versatile and expandable that we can train ourselves to break out of the box of our evolution?	თუ, ჩვენი ტვინები მოქნილია და გაფართოების უნარი აქვთ და ჩვენ შეგვიძლია თავი დავაღწიოთ ევოლუციის ბორკილებს?


Or finally, are there some things in the universe so queer that no philosophy of beings, however godlike, could dream them?	და ბოლოს, არის რამე სამყაროში ისეთი უცნაური, რომ არანაირი არსების ფილოსოფიას, რაც არ უნდა ღმერთისებრი იყოს ის, არ შეუძლია მისი წარმოსახვა.


Thank you very much.	დიდი მადლობა.


At some point in our lives, almost every one of us will have our heart broken.	ცხოვრების რომელიღაც მონაკვეთში, თითქმის, ყოველ ჩვენთაგანს გაუტყდება გული.


My patient Kathy planned her wedding when she was in middle school.	ჩემი პაციენტი ქეთი ქორწილს სკოლის პერიოდიდანვე გეგმავდა.


She would meet her future husband by age 27, get engaged a year later and get married a year after that.	მომავალი მეუღლე 27 წლის ასაკში უნდა გაეცნო, 1 წლის შემდეგ დანიშნულიყო და კიდევ ერთ წელიწადში გათხოვილიყო.


But when Kathy turned 27, she didn't find a husband.	თუმცა, 27 წლის ასაკისთვის ქეთიმ ქმარი ვერ იპოვა.


She found a lump in her breast.	სამაგიეროდ, მკერდში სიმსივნე აღმოაჩინა.


She went through many months of harsh chemotherapy and painful surgeries, and then just as she was ready to jump back into the dating world, she found a lump in her other breast and had to do it all over again.	მან რამდენიმე თვე მძიმე ქიმიოთერაპეიებსა და მტკივნეულ ოპერაციებში გაატარა და როდესაც მზად იყო პაემნებს დაბრუნებოდა, სიმსივნე მეორე მკერდშიც აღმოაჩნდა და ყველაფერი თავიდან უნდა გაევლო.


Kathy recovered, though, and she was eager to resume her search for a husband as soon as her eyebrows grew back in.	ქეთი გამოჯანმრთელდა და ერთი სული ჰქონდა ქმრის ძიებას დაბრუნებოდა, როგორც კი წარბები ისევ გაეზრდებოდა.


When you're going on first dates in New York City, you need to be able to express a wide range of emotions.	როცა ნიუ იორკში პირველ პაემანზე მიდიხარ, უამრავი ემოციის გამოხატვა უნდა შეგეძლოს.


(Laughter) Soon afterwards, she met Rich and fell in love.	(სიცილი) მან მალე რიჩი გაიცნო და შეუყვარდა.


The relationship was everything she hoped it would be.	ისეთი ურთიერთობა ჰქონდათ,


Six months later, after a lovely weekend in New England, Rich made reservations at their favorite romantic restaurant.	როგორზეც ოცნებობდა. ზუსტად 6 თვეში, ნიუ ინგლენდში ლამაზი უიკენდის შემდეგ, რიჩმა მათ საყვარელ რესტორანში მაგიდა დაჯავშნა.


Kathy knew he was going to propose, and she could barely contain her excitement.	ქეთი გრძნობდა რომ ხელი უნდა ეთხოვა, და აღელვებას ძლივს მალავდა.


But Rich did not propose to Kathy that night.	თუმცა რიჩმა იმ ღამით ქეთის ხელი არ სთხოვა.


He broke up with her.	ის დაშორდა მას.


As deeply as he cared for Kathy -- and he did -- he simply wasn't in love.	მიუხედავად იმისა რომ ქეთი ძალიან მნიშვნელოვანი იყო მისთვის, მას არ უყვარდა ის.


Kathy was shattered.	ქეთი განადგურებული იყო.


Her heart was truly broken, and she now faced yet another recovery.	გული გატეხილი ჰქონდა, კვლავ რეაბილიტაციის პროცესი უნდა გამოეარა.


But five months after the breakup, Kathy still couldn't stop thinking about Rich.	თუმცა დაშორებიდან 5 თვის შემდეგ, ქეთი კვლავაც ვერ წყვეტდა რიჩიზე ფიქრს.


Her heart was still very much broken.	გული ისევ ისე ძალიან ტკიოდა.


The question is: Why?	ისმის კითხვა: რატომ?


Why was this incredibly strong and determined woman unable to marshal the same emotional resources that got her through four years of cancer treatments?	რატომ არ შეეძლო ამ საოცრად ძლიერ და მიზანდასახულ ქალს გამოეყენებინა ემოციური რესურსი, რომელიც მას კიბოსთან 4-წლიანი ბრძოლისას დაეხმარა?


Why do so many of us flounder when we're trying to recover from heartbreak?	რატომ გვიჭირს უმეტესობას ასე ძალიან გატეხილი გულის გამთელება?


Why do the same coping mechanisms that get us through all kinds of life challenges fail us so miserably when our heart gets broken?	რატომ არის რომ ის ბრძოლის მექანიზმები, რომლებიც ცხოვრების ნებისმიერ გამოწვევისას გვეხმარებიან, გვღალატობენ როდესაც საქმე გატეხილ გულს ეხება?


In over 20 years of private practice, I have seen people of every age and background face every manner of heartbreak, and what I've learned is this: when your heart is broken, the same instincts you ordinarily rely on will time and again lead you down the wrong path.	ჩემი 20 წლიანი პრაქტიკის განმავლობაში, სხვადასხვა ასაკისა და გამოცდილების ადამიანთანმქონია შეხება, ყველანირი გულგატეხილობა მინახავს, და რაც ვისწავლე არის ის რომ: როდესაც გული გაგიტყდებათ, ინსტინქტები რომლებსაც ჩვეულებრივ ეყრდნობით არასწორ გზაზე წაგიძღვებიან,


You simply cannot trust what your mind is telling you.	საკუთარ გონებას, უბრალოდ, არ უნდა ენდოთ.


For example, we know from studies of heartbroken people that having a clear understanding of why the relationship ended is really important for our ability to move on.	მაგალითად, გულგატეხილი ადამიანების კვლევიდან ვიცით, რომ ნათლად გვესმოდეს თუ რატომ დასრულდა ურთიერთობა ძალიან მნიშნვნელოვანია დავიწყებისათვის.


Yet time and again, when we are offered a simple and honest explanation like the one Rich offered Kathy, we reject it.	თუმცა-ღა, როდესაც ისეთ მარტივ და გულწრფელ ახსნას ვიღებთ, როგორიც რიჩმა ქეთის შესთავაზა, ჩვენ მას უარვყოფთ.


Heartbreak creates such dramatic emotional pain, our mind tells us the cause must be equally dramatic.	გულგატეხილობა ისეთ დრამატულ, ემოციურ ტკივილს გვანიჭებს, რომ გონება გვკარნახობს, მიზეზიც ასეთივე დრამატული უნდა იყოს.


And that gut instinct is so powerful, it can make even the most reasonable and measured of us come up with mysteries and conspiracy theories where none exist.	ეს ინსტიქტი კი ისეთი ძლიერია რომ ყველაზე რაციონალურ და მოზომილ ადამიანებიც კი შეუძლია გვაიძულოს მოვიგონოთ მისტერიები და კონსპირაციის თეორიები, როდესაც ისინი არ არსებობენ.


Kathy became convinced something must have happened during her romantic getaway with Rich that soured him on the relationship, and she became obsessed with figuring out what that was.	ქეთი დარწმუნებული იყო, რაღაც მოხდა რომანტიული უიკენდის დროს, რამაც რიჩს მის მიმართ დამოკიდებულება შეაცვლევინა და ის შეიპყრო აზრმა გაერკვია რა იყო ეს.


And so she spent countless hours going through every minute of that weekend in her mind, searching her memory for clues that were not there.	მან უთვალავი საათი გაატარა შაბათ-კვირის თითოეული წუთის გაანალიზებაში, საკუთარ გონებაში მინიშნებების ძიებაში, რომლებიც არ არსებობდნენ.


Kathy's mind tricked her into initiating this wild goose chase.	ქეთი საკუთარმა გონებამ ქარის წისქვილებთან ბრძოლაში ჩაითრია.


But what compelled her to commit to it for so many months?	თუმცა რამ აიძულა ის ამ ბრძოლისთვის


Heartbreak is far more insidious than we realize.	ამდენი თვე დაეთმო? გულგატეხილობა ბევრად მზაკვრული რამეა, ვიდრე ამას ვაცნობიერებთ.


There is a reason we keep going down one rabbit hole after another, even when we know it's going to make us feel worse.	არსებობს მიზეზი თუ რატომ ვებმევით გონების ხაფანგში, მიუხედავად იმისა რომ ვიცით საბოლოოდ თავს უარესად ვიგრძნობთ.


Brain studies have shown that the withdrawal of romantic love activates the same mechanisms in our brain that get activated when addicts are withdrawing from substances like cocaine or opioids.	თავის ტვინის კვლევევბმა აჩვენეს, რომ რომანტიული სიყვარულის დავიწყება იგივე მექანიზმებს აღვიძებს ჩვენს ტვინში რომლებიც კოკაინისა და ოპიოიდებისგან გადაჩვევისას აქტიურდება.


Kathy was going through withdrawal.	ქეთი გადაჩვევის პერიოდს გადიოდა.


And since she could not have the heroin of actually being with Rich, her unconscious mind chose the methadone of her memories with him.	და რადგანაც ჰეროინის მიღება არ შეეძლო რიჩთან უშუალო ყოფნით, მისმა ქვეცნობიერმა მეტადონი აირჩია მის შესახებ მოგონებების სახით.


Her instincts told her she was trying to solve a mystery, but what she was actually doing was getting her fix.	ინსტიქტები კარნახობდნენ, რომ საიდუმლოს ხსნიდა, მაგრამ სინამდვილეში ის უბრალოდ თავის "დოზას" იღებდა.


This is what makes heartbreak so difficult to heal.	სწორედ ამიტომაა ასე რთული გატეხილი გულის გამთელება.


Addicts know they're addicted.	ნარკომანებმა იციან, რომ დამოკიდებულები არიან.


They know when they're shooting up.	მათ იციან როდესაც წამალს იკეთებენ.


But heartbroken people do not.	გულგატეხილმა ადამიანებმა კი არა.


But you do now.	მაგრამ, ახლა უკვე იცით.


And if your heart is broken, you cannot ignore that.	თუკი გული გატეხილი გაქვთ, არ უნდა უგულებელჰყოთ ეს.


You have to recognize that, as compelling as the urge is, with every trip down memory lane, every text you send, every second you spend stalking your ex on social media, you are just feeding your addiction, deepening your emotional pain and complicating your recovery.	ძლიერი სურვილის მიუხედავად, უნდა გააცნობიეროთ, რომ ყოველი მომდევნო მოგონებით, ყოველი გაგზავნილი ტექსტით, ყოველი წამით, რომელსაც თქვენი ყოფილის სოციალურ მედიაში თვალიერებაზე ხარჯავთ, თქვენს დამოკიდებულებას კვებავთ, იმძიმებთ ემოციურ ტკივილს და ართულებთ გულის გამთელებას.


Getting over heartbreak is not a journey.	გატეხილი გულის გამთელება მოგზაურობა არაა.


It's a fight, and your reason is your strongest weapon.	ეს ბრძოლაა და საღი გონება თქვენი ყველაზე ძლიერი ინსტრუმენტია.


There is no breakup explanation that's going to feel satisfying.	არ არსებობს დაშორების ახსნა, რომელსაც დამაკმაყოფილებლად ჩათვლით.


No rationale can take away the pain you feel.	ვერანაირი ლოგიკური განმარტება ვერ შეგიმსუბუქებთ ტკივილს.


So don't search for one, don't wait for one, just accept the one you were offered or make up one yourself and then put the question to rest, because you need that closure to resist the addiction.	ამიტომ ნუ ეძებთ, ნუ ელოდებით მას, უბრალოდ, მიიღეთ რომელსაც გთავაზობენ ან თვითონვე მოიფიქრეთ და კითხვები გვერდზე გადადეთ, რადგან დამოკიდებულებისთვის წინააღმდეგობის გასაწევად,


And you need something else as well: you have to be willing to let go, to accept that it's over.	თემის დახურვა გჭირდებათ. აგრეთვე, კიდევ ერთი რამ: მზად უნდა იყოთ გასაშვებად, უნდა მიიღოთ რომ დასრულდა.


Otherwise, your mind will feed on your hope and set you back.	სხვანაირად, გონება იმედს ჩაგისახავთ და უკან დაგხევთ.


Hope can be incredibly destructive when your heart is broken.	როდესაც საქმე გატეხილ გულს ეხება, იმედი შეიძლება დამღუპველი იყოს.


Heartbreak is a master manipulator.	გატეხილი გული დიდი მანიპულატორია.


The ease with which it gets our mind to do the absolute opposite of what we need in order to recover is remarkable.	აღსანიშნავია, როგორ მარტივად აიძულებს ის ჩვენს გონებას გააკეთოს საპირისპირო იმისა, რაც გამოსაჯანმრთელებლად არის საჭირო.


One of the most common tendencies we have when our heart is broken is to idealize the person who broke it.	გატეხილი გულის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ტენდენცია იმ ადამიანის გაიდეალიზებაა, რომელმაც ის გაგვიტეხა.


We spend hours remembering their smile, how great they made us feel, that time we hiked up the mountain and made love under the stars.	საათებს ვუთმობთ მისი ღიმილის გახსენებას, რა კარგად გვაგრძნობინებდა თავს, როგორ დავლაშქრეთ მთა და ერთმანეთი ვარსკვლავებით მოჭედილი ცის ქვეშ გვიყვარდა.


All that does is make our loss feel more painful.	ყველაფერი ეს დანაკლისს უფრო მტკივნეულს ხდის.


We know that.	ჩვენ ეს ვიცით.


Yet we still allow our mind to cycle through one greatest hit after another, like we were being held hostage by our own passive-aggressive Spotify playlist.	თუმცა, მაინც ვაძლევთ გონებას უფლებას მორიგი დარტყმა მოგვაყენოს, თითქოს ჩვენი Spotify- ის პასივ-აგრესიული ფლეილისტის ტყვეები ვიყოთ.


(Laughter) Heartbreak will make those thoughts pop into your mind.	(სიცილი) გატეხილი გული ტკბილ მოგონებებს ამოგიტივტივებთ თავში.


And so to avoid idealizing, you have to balance them out by remembering their frown, not just their smile, how bad they made you feel, the fact that after the lovemaking, you got lost coming down the mountain, argued like crazy and didn't speak for two days.	ამიტომ გაიდეალიზების თავიდან ასაცილებლად, უნდა დაბალანსოთ ისინი თქვენი ყოფილის არა მხოლოდ ღიმილის, არამედ უჟმურობის გახსნებით, როგორ ცუდად გაგრძნობინებდათ თავს, როგორ დაიკარგეთ მთიდან ჩამოსვლისას, სექსის შემდეგ, გიჟებივით ჩხუბობდით და 2 დღე ერთმანეთს არ ელაპარაკებოდით.


What I tell my patients is to compile an exhaustive list of all the ways the person was wrong for you, all the bad qualities, all the pet peeves, and then keep it on your phone.	ჩემს პაციენტებს ვეუბნები, რომ შეადგინონ ამომწურავი სია თუ რატომ არ იყო ის ადამიანი მათთვის შესაფერისი, ყველა ცუდი თვისება, ყველაფერი რაც აღიზიანებდათ, და შეინახონ ეს სია ტელეფონში.


(Laughter) And once you have your list, you have to use it.	(სიცილი) როგორც კი სია მზად გექნებათ, უნდა გამოიყენოთ ის.


When I hear even a hint of idealizing or the faintest whiff of nostalgia in a session, I go, "Phone, please."	როგორც კი სესიაზე გაიდეალიზების რაიმე ნიშანს ან ნოსტალგიის მსუბუქ გამოხატულებას ვიგრძნობ, ვეუბნები " ტელეფონი, თუ შეიძლება."


(Laughter) Your mind will try to tell you they were perfect.	(სიცილი) გონება შეეცდება გითხრათ რომ ის იდეალური იყო.


But they were not, and neither was the relationship.	მაგრამ ის არ იყო და არც ურთიერთობა იყო ასეთი.


And if you want to get over them, you have to remind yourself of that, frequently.	და თუკი გსურთ რომ დაივიწყოთ, საკუთარ თავს ეს ხშირად უნდა შეახსენოთ.


None of us is immune to heartbreak.	არავის აქვს იმუნიტეტი


My patient Miguel was a 56-year-old senior executive in a software company.	გულგატეხილობის მიმართ. ჩემი პაციენტი მიგელი 56 წლის იყო და პროგრამულ კომპანიაში


Five years after his wife died, he finally felt ready to start dating again.	მთავარ აღმასრულებელ მენეჯერად მუშაობდა. ცოლის გარდაცვალებიდან 5 წლის შემდეგ, ის, როგორც-იქნა, მზად იყო ახალი ურთიერთობის დასაწყებად.


He soon met Sharon, and a whirlwind romance ensued.	მან, მალე, შერონი გაიცნო და მგზნებარე რომანი გაჩაღდა.


They introduced each other to their adult children after one month, and they moved in together after two.	ერთი თვის შემდეგ, ზრდასრულ შვილებს გააცნეს ერთმანეთი, ორი თვის შემდეგ კი, ერთად ცხოვრება გადაწყვიტეს.


When middle-aged people date, they don't mess around.	როდესაც შუა ასაკის ადამიანები ურთიერთობას იწყებენ, დიდ ხანს არ წელავენ.


It's like "Love, Actually" meets "The Fast and the Furious."	ფილმების "რეალური სიყვარული" და "ფორსაჟი" ერთგვარი კომბინაციაა.


(Laughter) Miguel was happier than he had been in years.	(სიცილი) მიგელი ასეთი ბედნიერი წლების მანძილზე არ ყოფილა.


But the night before their first anniversary, Sharon left him.	თუმცა, ურთიერთობის პირველი წლისთავის წინა ღამეს, შერონმა მიატოვა ის.


She had decided to move to the West Coast to be closer to her children, and she didn't want a long-distance relationship.	მან გადაწყვიტა დასავლეთ სანაპიროზე გადასულიყო, რათა უფრო ახლოს ყოფილიყო თავის შვილებთან, შორ მანძილზე ურთიერთობის გაგრძელება კი


Miguel was totally blindsided and utterly devastated.	არ უნდოდა. მიგელი სრულიად დაბრმავებული


He barely functioned at work for many, many months, and he almost lost his job as a result.	და განადგურებული იყო. ძალიან ბევრი თვის მანძილზე, მუშაობას თავს ვერ აბავდა, შედეგად, კინაღამ სამსახურიც კი დაკარგა.


Another consequence of heartbreak is that feeling alone and in pain can significantly impair our intellectual functioning, especially when performing complex tasks involving logic and reasoning.	გატეხილი გულის კიდევ ერთი შედეგი ის არის, რომ მარტოსულობას და ტკივილს შეუძლია მნიშვნელოვნად დააქვეითოს ჩვენი ინტელექტუალური შესაძლებლობები, განსაკუთრებით, თუკი საქმე რთულ დავალებებს ეხებათ,


It temporarily lowers our IQ.	რომელთაც ლოგიკა და რაციონალურობა სჭირდება. ის დროებით ადაბლებს ჩვენს IQ -ს.


But it wasn't just the intensity of Miguel's grief that confused his employers; it was the duration.	თუმცა, მიგელის განცდების სიმძაფრე არ იყო ის, რაც აფიქრიანებდა მის უფროსებს; ეს ამ განცდების ხანგრძლივობა იყო.


Miguel was confused by this as well and really quite embarrassed by it.	თვითონ მიგელსაც აწუხებდა ეს და ამასთან ძალიან რცხვენოდა.


"What's wrong with me?" he asked me in our session.	"რა ჯანდაბა მჭირს?" - მკითხა მან სესიაზე


"What adult spends almost a year getting over a one-year relationship?"	"რომელი ზრდასრული ანდომებს1 წელს 1 წლიანი ურთიერთობის დავიწყებას?"


Actually, many do.	სინამდვილეში, ძალიან ბევრი.


Heartbreak shares all the hallmarks of traditional loss and grief: insomnia, intrusive thoughts, immune system dysfunction.	გულგატეხილობას ტრადიციული დარდისა და დანაკარგის ნიშნები ახასიათებს უძილობა, აკვიატებული აზრები, იმუნური სისტემის მოშლილობა.


Forty percent of people experience clinically measurable depression.	ადამიანების 40 % კლინიკურ დეპრესიას განიცდის.


Heartbreak is a complex psychological injury.	გულგატეხილობა კომპლექსური,


It impacts us in a multitude of ways.	ფსიქოლოგიური ტრავმაა. მას მრავალმხრივი გავლენა აქვს ჩვენზე.


For example, Sharon was both very social and very active.	მაგალითად, შერონი ძალიან კომუნიკაბელური და აქტიური იყო.


She had dinners at the house every week.	ყოველ კვირას სადილად სტუმრებს ეპატიჟებოდა.


She and Miguel went on camping trips with other couples.	ის და მიგელი სხვა წყვილებთან ერთად სალაშქროდ დადიოდნენ.


Although Miguel was not religious, he accompanied Sharon to church every Sunday, where he was welcomed into the congregation.	მიუხედავად იმისა, რომ მიგელი რელიგიური არ იყო, ის შერონს ყოველ კვირას ახლდა ეკლესიაში, სადაც მრევლი სიხარულით იღებდა.


Miguel didn't just lose his girlfriend; he lost his entire social life, the supportive community of Sharon's church.	მიგელმა მხოლოდ შეყვარებული არ დაკარგა. მას მთელი მისი სოციალური ცხოვრება გამოეცალა ხელიდან, შერონის ეკლესიის მეგობრული


He lost his identity as a couple.	საზოგადეობაც დაკარგა. წყვილად ყოფნისას, მან საკუთარი იდენტობა დაკარგა.


Now, Miguel recognized the breakup had left this huge void in his life, but what he failed to recognize is that it left far more than just one.	მიგელი აცნობიერებდა, რომ დაშორებამ ცხოვრებაში დიდი სიცარიელე დაუტოვა, თუმცა იგი იმას ვერ ხვდებოდა, რომ სიცარიელე ერთზე მეტი იყო.


And that is crucial, not just because it explains why heartbreak could be so devastating, but because it tells us how to heal.	ეს კი უმნიშვნელოვანესია, რადგან ხსნის თუ რატომ არის გულგატეხილობა ასეთი მძიმე, და გვეხმარება განკურნებაში.


To fix your broken heart, you have to identify these voids in your life and fill them, and I mean all of them.	იმისთვის რომ გაიმთელოთ გული, უნდა ამოიცნოთ ეს სიცარიელეები და შეავსოთ ისინი, თითოეული მათგანი.


The voids in your identity: you have to reestablish who you are and what your life is about.	სიცარიელეები თქვენს იდენტობაში: თავიდან უნდა გააცნობიეროთ ვინ ხართ და როგორია თქვენი ცხოვრება.


The voids in your social life, the missing activities, even the empty spaces on the wall where pictures used to hang.	სიცარიელეები სოციალურ ცხოვრებაში, ნაკლული აქტივობები, ცარიელი ადგილები კედლებზე სადაც ადრე სურათები ეკიდა.


But none of that will do any good unless you prevent the mistakes that can set you back, the unnecessary searches for explanations, idealizing your ex instead of focusing on how they were wrong for you, indulging thoughts and behaviors that still give them a starring role in this next chapter of your life when they shouldn't be an extra.	თუმცა ვერაფერი ეს ვერ დაგეხმარებათ თუკი არ აირიდებთ შეცდომებს, რომლებიც უკან გხევენ, ახსნა-განმარტებების უაზრო ძიებას, ყოფილის გაიდეალიზებას იმაზე ფიქრის ნაცვლად თუ რატომ არ იყო ის შესაფერისი, იმ აზრების და ქცევების ხელშეწყობას, რომლებიც მათ მთავარ როლს ანიჭებენ თქვენი ცხოვრების მომდევნო თავებში, სადაც მათი ადგილი უკვე აღარ არის.


Getting over heartbreak is hard, but if you refuse to be misled by your mind and you take steps to heal, you can significantly minimize your suffering.	გულგატეხილობის გადალახვა რთულია, მაგრამ თუკი საკუთარი გონების მახეში არ გაებმევით და გამოჯანმრთელებისკენ გადადგამთ ნაბიჯებს, მნიშვნელოვნად შეამცირებთ თქვენს ტანჯვას.


And it won't just be you who benefit from that.	ამისგან მხოლოდ თქვენ არ მიიღებთ სარგებელს.


You'll be more present with your friends, more engaged with your family, not to mention the billions of dollars of compromised productivity in the workplace that could be avoided.	მეგობრებთან უფრო ჩართული იქნებით, ოჯახის წევრებთან მეტად ახლოს, აღარაფერი რომ ვთქვათ, მილიონობით დოლარის ღირებულების პროდუქტიულობაზე თქვენს სამუშაო ადგილას.


So if you know someone who is heartbroken, have compassion, because social support has been found to be important for their recovery.	ამიტომ, თუკი ვინმეს იცნობთ, ვისაც ახლახანს გული გაუტყდა, გამოხატეთ თანაგრძნობა, რადგან სოციალური მხარდაჭერა უმნიშვნელოვანესია გამოჯანმრთელებისთვის.


And have patience, because it's going to take them longer to move on than you think it should.	ასევე იქონიეთ მოთმინება, რადგან მათ უფრო მეტო დრო დასჭირდებათ გადასალახად, ვიდრე ეს თქვენ გგონიათ.


And if you're hurting, know this: it's difficult, it is a battle within your own mind, and you have to be diligent to win.	ხოლო თუკი თქვენ გაქვთ გატეხილი გული, იცოდეთ ეს: ძალიან რთულია, ეს არის ბრძოლა გონების შიგნით, გასამარჯვებლად გულმოდგინება უნდა შეინარჩუნოთ.


But you do have weapons.	მაგრამ თქვენ გაქვთ იარაღები.


You can fight.	უნდა იბრძოლოთ.


And you will heal.	და აუცილებლად განიკურნებით.


Thank you.	გმადლობთ.


(Applause)	აპლოდისმენტები.